Inicjatywa finansowana jest z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, działanie 6.1.1 i obejmuje teren województwa podkarpackiego.
Głównym celem projektu jest analiza ograniczeń w powrocie do pracy kobiet po przerwie związanej z urodzeniem i wychowaniem dziecka. W Polsce kobiety aktywne zawodowo i decydujące się na urodzenie dziecka mają możliwość wykorzystania 20 tygodni urlopu macierzyńskiego oraz 3-letniego urlopu wychowawczego. Młoda matka pragnąca wrócić do pracy staje przed trudną decyzją wyboru najlepszego dla niej, a także dla dziecka momentu powrotu, który umożliwi jej samorealizację nie tylko na polu rodzinnym. Kobiety, które zdecydowały się na wcześniejszy (niż ten przewidziany ustawowo) powrót do pracy odczuwają dyskomfort psychiczny spowodowany pozostawieniem uzależnionego od niej dziecka pod czyjąś nie zawsze do końca akcepotwaną opieką. Z kolei te, które wykorzystały urlop wychowawczy nie dysponują aktualną wiedzą z zakresu obowiązków służbowych i w znacznej części utraciły swoje kompetencje.
Brakuje także optymalnych rozwiązań, które umożliwiałyby elastyczne łączenie życia zawodowego prywatnym. Do kobiet przebywających na urlopach wychowawczych nie ma skierowanych ze strony pracodawcy żadnych ofert, które w skuteczny sposób chroniłyby zachowanie posiadanych przez kobiety kwalifikacji i umiejętności, umożliwiając zarazem ich dalsze podnoszenie. Dla pracodawcy odejście kobiety na urlop opiekuńczy wiąże się z koniecznością dokonania zmian organizacyjnych. Skala tych zmian uzależniona jest w głównej mierze od wielkości i zasobów finansowych firmy. Z drugiej jednak strony sami pracodawcy nie próbują znaleźć i wdrażać innowacyjnych rozwiązań, które mogłyby się przyczynić do wcześniejszego powrotu kobiet-matek do pracy, podnoszenia i aktualizacji ich kompetencji zawodowych w trakcie przebywania na urlopie macierzyńskim/wychowawczym czy wprowadzenia elastycznych form pracy, co w rezultacie prowadziłoby do harmonijnego łączenia pracy zawodowej z życiem rodzinnym.
Istotne jest również skuteczne wyeliminowanie stereotypu słabo dyspozycyjnego pracownika jakim jest kobieta-matka. W związku z tym celowe jest przeprowadzenie dogłębnej analizy sytuacji poprzez skonfrontowanie oczekiwań i przeszkód, na jakie napotykają kobiety chcące kontynuować pracę zawodową po okresie nieobecności związanej z urodzeniem i wychowaniem dziecka a wymagań i obaw pracodawców, związanych z zatrudnianiem kobiet-matek. Celem badań jest diagnoza sytuacji z punktu widzenia zarówno kobiet jak i pracodawców oraz identyfikacja „różnic interesów” pomiędzy nimi.
Więcej informacji o projekcie i jego rezultatach znajdą Państwo na stronie: